Geduldig onrustig

Ek geniet julle geselskap en teenwoordigheid, rerig ek doen. Ek geniet die lukrake kuiers by die Koningin se kop en in die vuil kombuis. Ek voel oorweldig deur ons vinnige besluite om olierige kos te eet, voor die televisie te dans en om te sing terwyl amateuragtige Brazilianers op hul bokskitare tokkel.  Ek geniet die trein trip oppad na ‘n nuwe bestemming wat ons self nie weet waarheen ons oppad is nie en ek geniet julle lus vir die lewe en laatnag gebeurtenis stories. Ek doen. Ek geniet julle.

, (KOMMA)

MAAR

ek kan nie die onrustigheid in my binneste keer wanneer ek dink aan ‘n verlore liefde erens oor die see.  Ek sukkel om te slaap na ons vriendelike en opgewekte geselsies wanneer ek dan, as julle weg is, dink aan ‘n pouveer en ‘n skaapleeu.  Ek grou aan my hart se kamers, na ons lieflike aand uit, wanneer ek op die toilet gaan sit en net die bruin toiletrol en ou ketting om my het vir geselskap.  Ek skree teen my toonmure wanneer ek dink aan ‘n verlate bed en ‘n oorronde Hemelsgemaakte Skepping wat ek wil vasdruk tussen my arms.

Ek geniet julle almal en hierdie plek SO baie. Ek belowe ek doen, rerig.

,(KOMMA)

MAAR

ek kan nie wag vir die dag wat ek uit hierdie vervlakse, goddelose plek kan ontsnap na my oorspronklike hart wat in ‘n wit en groen woonstelblok vasgepen is!

Al wat ek oor het is om onrustig geduldig te wag met ‘n vriendin op die skoot en ‘n selfoon teen die oor.

 

Grondgraf

Ek loop in jou vas en vergeet my naam.

Ek kierang en slinger oor ‘n ritmiese maan;

hou piekniek op my eie en gaan dan bed toe vir ‘n laatnag-nag-nagmerrie.

… Jy staan langs ‘n oop graf en loer af in die put. Almal dra hanswors pakkies en erens in ‘n hoek staan ‘n familie met ‘n virus oor hul koppe.  Jy gooi jou eerste hopie grond op my en ek skrik wakker…

Ek staan verstom oor die feit dat jy nou net jouself in ‘n grondgraf begrawe het.

Met my reg langs jou.

 

Vervoer na jou.

 

Ek vergeet soms van my bestaan en dan raak ek weg in die vreemde gevoel van alleen wees.   Net vir ‘n paar oomblikke vergeet ek van myself en bestaan net.  Net ‘n lyf wat eenkant sit en staan. Wat eenkant lê en lees, wat eenkant kos kook of ‘n sms tik.  Net vir ‘n oomblik vergeet ek van geld en klere. Net vir ‘n oogwink hou ek op met asem haal, hou ek op met kyk en fokus.  Net vir ‘n kort tydperk geniet ek niks en luister na niemand.

Net vir ‘n oomblik vat ek my hele siel na daar waar jy is en was en lag, ek loer oor jou skouer en verstaan die reuk van papier op jou nek.  Ek lees jou boek en blaai deur jou vingers met my woorde.  Ek loop deur jou hart en verander in jou sielsgenoot – vir ‘n oomblik.  Net vir ‘n oomblik verstaan ek jou gedagtes en weet dat jy elke oomblik my onthou. Ek eet die sonder-liefde-gemaak toebroodjie in jou maag en verstik aan ‘n pit.

Ek haal asem en my hart klop vinnig terwyl jy verdwyn in die verte. 

Jy bestaan nie, nie meer.

 

Wat dink jy?

Hoekom kon ons nie net by die huis sit en geld verdien nie?

Werk is so overrated..

Wie doen rerig iets vir ‘n lewe waaroor hulle passievol is?

Ek wil rerig weet..

Beantwoord my!!

 

“Vernuf, Vergiftig, Verstaan my”

Oral en erens is daar ‘n stukkie gif in jou kaak wat kners na vrot appels.  Kners na vrot appels wat gevaarlik na wurms krap. Krap om wurms wat vernuf toon deur eterig rondom jou bruinhare krul. Krul  jou hare ook rondom my benerige hande terwyl ek jou kakewang vir die laaste keer streel?  Streel terwyl wurms vernuftig die vel van my sagte been afvreet.  Vreet my vel wat sagkuns jou lippe ranSOENeer terwyl jou afguns my vergiftig.  Vergiftig en vergeet my enigste kloppende hart wat vreedsaam na jou gegooi word in die skemer. In die skemer van jou skaduwee.

Verstaan jy my?
Verstaan my!

 

Wagstaande

 

Hy wag vir my op ‘n boot
Hy wag vir my op sy skoot.

Hy wag vir my net hy alleen,
Hy wag vir my op sy enkelbeen.

Hy wag vir my siedaar sy,
Hy wag vir my net vir my.

Hy wag vir my tot ek kom,
Hy wag vir my met ‘n blom.

Hy wag vir my sommer so,
Hy wag vir my driekeer bo.

Hy wag vir my met ‘n soen,
Hy wag vir my in sy skoen.

Hy wag vir my, ek hou aan met hoop.
Hy wag vir my, sonder om te loop.

 

Loftus Marais: Uber-Amazing!!

                              

Ek is absoluut gaande oor Loftus Marais, nie net het die man ‘n woordspektrum van so oor die 50 miljoen nie, maar hy is geniaal en het ‘n ordentlike humorsin daarby (boekbekendstelling -i-)  . “Staan in die algemeen nader aan vensters” is sy debuut digbundel en omdat ek hier aan die anderkant van die wereld sit, kan ek ongelukkig nie die boek in die hande kry nie, maar is elke nou en dan op Litnet en Youtube om my Marais-gedigte voeding vir die dag in te kry.

 

Ek is een van die min gelukkiges wat ‘n vae verbintenis het aan die digter van die eeu.  Dis my beste vriendin, Rozel du Toit, se nefie.  Ek het tot die slotsom gekom- omdat ek en Rozel dieselfde van het, du Toit, dat Loftus Marais op ‘n vreemde manier ook familie van my is.  Alhoewel ek hom nog nooit ontmoet het nie, maar strengesproke indirek ontmoet het deur Rozel (alias die Roos), kan ek  wel die stelling maak – Loftus Marais is my familie en erens in my gene is daar ‘n bloedselletjie van sy intellek en kreatiwiteit en Awesomeness wat maak dat ek dalk eendag deur ‘n amateuragtige blogger, soos myself, gesien kan word as Uber-Amazing!

As julle almal daar buite dalk ‘n krokodilfonds wil hou namens my en sy bundel vir my wil koop en pos – julle is meer as welkom.

Groete en baie liefde

Jou grootse bewonderaar

Melanie/Karbinna du Toit

 

Gevreet, Geraas.

Jis, maar die mense hier kan raas.

Vrek, kan hulle bietjie kalmer?

Geskree, geproes, gehoes, gespoeg.

Griet, maar hulle hou nie op met raas.

Damnit, there’s no place to talk Afrikaans.

gekou, geskets, gekletter..

Krits, ek voel verlore.

Shit, hulle stink na vrot woorde.

Praat op kranksinnige note.

HUH?

Sjoe, maar my kop raas.

Ek kort ‘n vakansie.

‘n Vakansie in Afrikaans!!!

 

“Het jy my gemis?”

 

Het jy my gemis toe ek nie daar was nie?

Wel, nou is ek hopelik terug om elke aand vir julle ‘n ietsie te stuur …(My password was weg, en my ou e-mail stukkend)…  en om op julle posts te comment want hier in London is daar geen ander manier vir my om bietjie Afrikaanse literatuur in te neem as oor julle awesome blogs nie.  Behalwe as een van julle vir my ‘n boek of twee wil stuur.

Liefde en gou weersiens

Truly Yours

Melanie

 

Lekker dik getik toffie.

 

Ek het nou maar eenmaal `n groot liefde vir toffies.  Veral piesang.  Kyk, `n kind sonder `n ma of sussie sal veels geluk(kig) wees met een van daai onsmaakvolle lekkers wat soos `n stuk verharde trol snot lyk.  Maar ek is nou maal eenmaal `n girl wat hou van `n Wilson’s piesang toffie, hulle is sag, soepel en net die regte grootte.  Jy kan hulle saamvat klas toe en in die park met hulle gaan rondhuppel sonder dat hulle uit jou sak val. 

Soms voel ek soos `n 40-jarige vrou wat `n craving het vir eiervrug as dit by toffies kom. `n Mens is nou maar eenmaal so lus vir `n toffie dat jy skoon vergeet om jou tande te borsel net voor jy gaan slaap en dan die volgende oggend verras word met òf `n toffie in die hare òf `n gaatjie in die tande.  Nou ek het nou maar eenmaal 3 gate in my tande. 

 

Nie van toffies nie, maar van te veel Kak praat.